ФАУНА НА МАКЕДОНИЈА

ФАУНА НА МАКЕДОНИЈА
релативно добро е истражена, како според квалитетот на проучувањата, така и според опфатеноста на поодделни таксономски групи. Според последните анализи за богатството

Пеперутка (Парнассиус аполо)
на биолошката разновидност на земјите во рамките на европскиот континент, нашата земја е рангирана во самиот врв на листата на земји, кои претставуваат значајни центри на европскиот диверзитет. Највпечатлива одлика на денешната фауна е огромното богатство на видови, хетерогеноста, односно присуството на комплекси на фаунистички елементи со различно зоогеографско потекло и со ви-

Слатководен сунгер
сок степен на ендемизам. Според досегашните сознанија, во фауната на Македонија се регистрирани вкупно 9.567 таксони (9.339 видови и 228 подвидови), од кои 674 таксони (602 видови и 72 подвидови) се македонски ендемити. Типот на членконоги организми (Артхропода), како најбројни претставници во животинскиот свет, во нашата фауна се претставени со најголем број таксони (7.743), од кои 7.574 видови и 169 подвидо

ви. Меѓу подобро
ганизми е редот на пеперутки (Лепидоптера) со вкупно регистрирани
2.295 таксони (2.261 видови и 34
подвидови). ’Рбетниците се претставени со вкупно 536 таксони (506 видови и 30 подвидови), меѓу кои рибите (Писцес) со 58 автохтони видови, водоземците (Ампхибиа) со 15 видови и 2 подвида,

Лажна скорпија
влекачите (Рептилиа) со 32 вида и 8 подвидови, птиците (Авес) со 319 видови и 19 подвидови и цицачите (Маммалиа)со 82 вида и еден подвид.
Највисок степен на ендемизам се јавува кај следниве таксономски групи: слатководни сунѓери (Порифера) – 60%; акватични полжави (Гастропода аљуатица) – 74,5%; лажни скорпии (Псеудосцорпионес) – 73%; сенокосци (Опилионес) – 47,5%; изоподни ракови (Исопода)
– 85%; амфиподни ракови (Ампхипода) – 81,4%; вистински стоногалки (Диплопода) – 37% и остракоди (Острацода) – 26%.
Кај ’рбетниците највисок степен на ендемизам се јавува кај рибите (Писцес) – 34,5%, односно од вкупниот број на видовите (58), 20 видови се македонски ендемити.

Богатата и хетерогена фауна што денес се среќава кај нас е ре
зултат на
Вистинска стоногалка
долг историски развој, во чија генеза покрај диференцирањето на автохтони видови, значајна улога има и продирањето на доселеници од други подрачја. Со промените на климатските услови низ геолошката историја, видовите што некогаш живееле на ова подрачје, во најголем дел исчезнале поради неповолните услови. Само мал дел опстанале во определени станишта помалку изложени на промените, како што се речните клисури, длабоките езера и пештерите. Овие видови претставуваат реликти – остатоци од некогашната фауна што го карактеризирала ова подрачје.

Во геолошкиот период горен терцијар (неоген), во епохата миоцен, (започната
проучените гру
пред 23, а
ство на Мед. ф. и ПМФ. За прв де-
Остракода
Амфиподен рак
пи од овој тип ор
завршена
кан бил избран И. Таџер (1981–

Напишете коментар

Вашата адреса за е-пошта нема да биде објавена. Задолжителните полиња се означени со *